Jaka jest podstawa handlowa handlu międzynarodowego? Brytyjski Qingdao

Jaka jest podstawa handlowa handlu międzynarodowego?

  1. Home
  2. »
  3. Jaka jest podstawa handlowa handlu międzynarodowego? Brytyjski Qingdao

Jakie są podstawy handlu międzynarodowego?

Incoterms 2020, ustanowione przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC), stanowią podstawową podstawę handlu międzynarodowego. Te 11 standardowych zasad jasno określa obowiązki, koszty i ryzyko pomiędzy kupującymi i sprzedającymi, promując przejrzystość i ograniczając spory w transakcjach globalnych. Nie obejmują przeniesienia własności ani warunków płatności, ale skupiają się na dostawie, przeniesieniu ryzyka i logistyce.Incoterms dzielą się na dwie kategorie w zależności od rodzaju transportu: dowolny rodzaj transportu (np. lotniczy, drogowy, kolejowy) oraz morski/lądowy tylko droga wodna.

Zasady dla dowolnego środka transportu

  • EXW (fabrycznie): Sprzedawca udostępnia towar w swojej siedzibie; stamtąd kupujący przejmuje całe ryzyko i koszty.
  • FCA (bezpłatny przewoźnik): Sprzedawca dostarcza przewoźnikowi; ryzyko przechodzi na kupującego w momencie przekazania. Sprzedawca zarządza odprawą eksportową.
  • CPT (przewóz płatny do): Sprzedawca płaci za fracht do miejsca przeznaczenia; przeniesienia ryzyka w momencie przekazania przewoźnika. Kupujący zajmuje się importem.
  • CIP (opłacany przewóz i ubezpieczenie): Podobnie jak CPT, ale sprzedawca zapewnia ubezpieczenie.
  • DAP (dostawa o godz. Miejsce): Sprzedawca dostarcza do miejsca przeznaczenia, gotowy do rozładunku; kupujący zarządza rozładunkiem i importem.
  • DPU (dostarczony do miejsca bez ładunku): Sprzedawca rozładowuje w miejscu przeznaczenia; kupujący zajmuje się importem. (Zastępuje DAT z 2010 r.)
  • DDP (dostarczone, cło, opłacone): Sprzedający pokrywa wszystkie koszty, w tym cła; najwyższe zobowiązanie sprzedawcy.

Zasady transportu morskiego i wodnego śródlądowego

  • FAS (bezpłatny wzdłuż statku): Sprzedawca umieszcza towary obok statku; kupujący ładuje i bierze na siebie ryzyko.
  • FOB (bezpłatny na pokładzie): Sprzedawca ładuje na statek; przeniesienie ryzyka, gdy towary przekraczają kolej.
  • CFR (koszty i fracht): Sprzedający płaci fracht do portu; przeniesienie ryzyka przy załadunku.
  • CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht): Podobnie jak CFR, ale sprzedawca ubezpiecza towar.

Kluczowe aspekty obejmują przeniesienie ryzyka w określonych momentach (np. przekazanie przewoźnika), sprzedawcy często zajmujący się odprawą eksportową oraz kupujący zarządzający importem, chyba że określono inaczej (np. DDP). Jedynie CIP i CIF wymagają ubezpieczenia sprzedawcy. W przypadku australijskich firm obowiązują takie względy, jak zatłoczenie portu i podatek GST. Typowe pułapki: niewłaściwe używanie terminów dla niewłaściwych rodzajów transportu lub zakładanie, że Incoterms w pełni obsługują umowy.

Przewijanie do góry
Otrzymaj indywidualną wycenę